HCM kardiomiopatia przerostowa u kotów

Kardiomiopatia przerostowa  (HCM)

Ta informacja nie ma zastąpić opieki weterynaryjnej. Zawsze postępuj zgodnie z instrukcjami dostarczonymi przez lekarza weterynarii.

Anatomia serca kota

HCM jest chorobą, która powoduje pogrubienie mięśnia sercowego, powodując słabą zdolność do odprężenia i wypełniania. Gdy komora pompowania serca (komora) staje się coraz grubsza, do komory może dostać się mniej krwi; w ten sposób mniej krwi jest wyrzucane do ciała. Przyczyna HCM jest nieznana, chociaż niektóre rasy kotów wydają się być predysponowane. Koty męskie w średnim wieku mogą być częściej dotknięte. Czasami pogrubienie mięśnia sercowego podobne do HCM może rozwinąć się w następstwie innych zaburzeń, takich jak nadczynność tarczycy (podwyższony hormon tarczycy) i nadciśnienie układowe (podwyższone ciśnienie krwi). Pomiar ciśnienia krwi i u kotów w wieku powyżej pięciu lat należy wykonać badanie hormonalne tarczycy krwi w celu wykluczenia tych wtórnych przyczyn, gdy rozpoznano przerost serca (zgrubienie).

Jakie są oznaki HCM ?

Niektóre zwierzęta nie wykazują oznak choroby, szczególnie we wczesnym stadium choroby. W innych przypadkach mogą wystąpić oznaki lewostronnej zastoinowej niewydolności serca (gromadzenie się płynu w płucach). Objawy te obejmują letarg, obniżony poziom aktywności, szybkie i / lub ciężkie oddychanie i ewentualnie otwarte oddychanie w jamie ustnej z podekscytowaniem lub wysiłkiem fizycznym. Czasami dochodzi do zastoinowej niewydolności serca lewej i prawej strony z nagromadzeniem płynu wewnątrz klatki piersiowej lub jamy brzusznej, co powoduje większy wysiłek oddechowy (oddechowy) i rozdęcie brzucha. Po nagromadzeniu się płynu występuje kliniczna niewydolność serca i należy szukać agresywnej terapii medycznej. Inne objawy tej choroby mogą obejmować nagłe osłabienie, epizody zgniecenia i niestety nawet nagłą śmierć z powodu zaburzeń rytmu serca. U niektórych kotów z bardzo dużą komorą serca (tj. Lewym przedsionkiem) może tworzyć się skrzep krwi i jeśli dostanie się do krążenia, może spowodować osłabienie lub porażenie (zwykle tylnych nóg). W takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii, aby ustalić, czy występują powikłania związane z chorobami serca (lub inną chorobą).

Fizyczne objawy HCM

Fizyczne badanie wykonane przez weterynarza może ujawnić szmer sercowy, nieprawidłowe odgłosy pracy serca, nieprawidłowe odgłosy płuc lub nieprawidłowości w rytmie serca. Radiogramy klatki piersiowej (prześwietlenia rentgenowskie), elektrokardiogram (EKG często nazywane EKG) i echokardiogram (USG serca) są testami często wykorzystywanymi do potwierdzenia podejrzenia diagnozy i określenia ciężkości. Rutynowe badanie fizykalne i jeden lub więcej z tych testów może być zalecane co sześć miesięcy do roku w celu wykrycia jakiegokolwiek postępu choroby u kotów bez objawów klinicznych.

Bezobjawowe HCM

Zwierzęta bezobjawowe mogą nie potrzebować leczenia medycznego, w zależności od wyników testów wymienionych powyżej, ale często zaleca się rutynowe ponownej oceny. Inne koty będą potrzebować leków, aby spowolnić częstość akcji serca i promować rozluźnienie komór pompujących (komory). Jeśli występują zaburzenia rytmu lub zastoinowa niewydolność serca, mogą być wymagane dodatkowe leki. Ponieważ choroba ta może być progresywna, liczba i ilość stosowanych leków może zmieniać się z czasem. Terapia jest zawsze dostosowana do indywidualnych potrzeb pacjenta. Jeśli występuje zastoinowa niewydolność serca, zalecana jest również redukcja soli w diecie.

Leki powszechnie stosowane w HCM:

Blokery beta-adrenergiczne, takie jak atenolol (tenormina) lub propanolol (Inderal). Te leki spowalniają częstość akcji serca, co poprawia napełnianie i relaksację komór pompujących. Beta-blokery również pozwalają więcej czasu na przepływ krwi do samego mięśnia sercowego i zmniejszają ilość tlenu zużywanego przez serce. W niektórych przypadkach zmniejsza się również częstość występowania arytmii. Działania niepożądane mogą obejmować skurcz oskrzeli (skurcz dróg oddechowych) (propranolol), zmęczenie iw nadmiernych dawkach, wolne tętno i niskie ciśnienie krwi.

Blokery kanału wapniowego, takie jak diltiazem (Cardizem CD, Dilacor XR). Ta klasa narkotyków ma podobne działanie do beta-blokerów. Niektóre charakterystyczne właściwości blokerów wapnia obejmują w niektórych przypadkach niewielką lub żadną aktywność przeciwarytmiczną, możliwy większy efekt relaksacji komorowej i większą skłonność do niskiego ciśnienia krwi przy wyższych dawkach.

U niektórych pacjentów można przepisać inne leki. Leki moczopędne (furosemid, spironolakton, itp.) Mogą być potrzebne do kontrolowania obrzęku i wysięku (zastoinowa niewydolność serca). U zwierząt, które miały lub mogą być podatne na tworzenie się skrzepów krwi, można przepisywać antykoagulanty, takie jak kwas acetylosalicylowy, warfaryna lub heparyna.

Terapia medyczna jest zawsze wybierana w celu zaspokojenia potrzeb indywidualnych pacjentów. Częste ponowne badania i korekty mogą być potrzebne szczególnie na wczesnym etapie leczenia w celu indywidualizacji schematu leczenia.


Ten temat dotyczący zdrowia zwierząt został napisany przez Washington State University O. L. Nelsona, DVM, MS, Diplomate ACVIM (Cardiology & Internal Medicine).

Hodowla Niebieskie Misie*PL  nie ponosi żadnej odpowiedzialności za zranienie użytkownika lub zwierzęcia, spowodowane przestrzeganiem tych opisów lub procedur.

żródło https://www.vetmed.wsu.edu/outreach/Pet-Health-Topics/categories/diseases/hypertrophic-cardiomyopathy-in-cats

Lista ras zagrożonych HCM jak widać nie ma na niej BSH https://www.langfordvets.co.uk/diagnostic-laboratories/genetic-diseases-and-cat-breeds/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.